Puccini, Pavarotti eta ipuin bat
Hainbatetan bizitzak eramaten gaitu. Edo bizitzari gu eramaten uzten diogu. Auskalo. Kontua da aurreko egunean Pucciniren “Nessun dorma” aria entzun genuela, Luciano Pavarottiren ahotik.
“Nessun dorma” (Inork ez dezan lorik egin) Turandot operaren bukaeran kokatzen da eta filma desberdinetan agertzen da, besteak beste, gelan ikusitako “Yo quiero ser como Beckhan”.
Gauza bitxia da musika, entzutean sentimendu eta gure buruan istorioak sortarazteko ahalmena baitu. Hauxe da ikasle bakoitzari bururatu zaion ipuina “Nessun dorma” aditutakoan.
Helbide honetan entzun dezakezue berriro, Beniamino Gigli tenoreak abesturik:
http://www.epdlp.com/clasica.php?id=723

Puccini

Pavarotti

Ander Arana dijo
1912ren apirilaren 31ean Francisco Garcia. PPren lendakaria Inlaterran itxoiten zegoen, bere trajea eta maletekin titanik ateratzera. Hor geunen ni eta nire laguna Juan Lopez, banku bateko buruzagia. Hori bai inor ez zekien, baina ez zeukaten txartelak titanikora igotzek.
Momentua ailegatu zen, titanik hor zegoen. Francisco hunkitu zen. Dena kontrolatuta zegoen ba zekiten 334ko kamerotakoak ez zirela etorriko faltsifikatu txartela eta igo. O ori bai zela gauza polit bat. Egun batean dantzan mozkortu zen eta oka egin zuen, erabaki nuen logelara joatea, gainera ez nuen zorterik izan neskekin. Hurrengo egunean jaiki eta kasinora joan nintzen, zorte oso ona izan nuen, baina iruditu zitzaidan ez dudala horrela jarraituko, eta horregatik joan nintzen dantzara, lastimaz gaur ere ez suen inork nirekin dantza egin , eta gainera ni nintzen guanoena, orduan igerilekura joatea erabaki nuen baina beti bezala ori baino lehen kopatxo bat edan nahi nuen... kopa erori zen titanik mugitzen ari zen. Titanikoen urperatzen hari zen orduan ezan nuen agur nire bizitzari. Egi zen Lopez baino posibilitate gehiago nuela salbatzeko zeren bera logelan zegoen. Niri hartu zidaten eta barkatxoan hitz egiten konturatu ziren kolatu nintzela eta barkatxotik bota zidaten hor minutu batzuk iraungo nuke gero izoztu eta hilko nuke. Oso urduri nengoen, baina ikusi nuen zerbait igotzen, Lopez zen!!! Eta gainera etortzen ari zen hegazkin bat jainkoa badago. Lopez eta ni igo eta mila esker eman genion, eta dena asaldu genuen. Ailegatu genuen Madrilera eta bakoitza bere ezkonberriarekin joan zen eta ni ezkontzea eskatu nion bera baietz ezan zidan eta bi aste geroago bidali ziguten 1000000 dolar titanikoen kapitaina botatzeagatik, hegazkinaren pilotua denuntziatu zion. Dena oso ongi zegoen, eta gainera enkueztak irabazle jartzen zeniguten. Urte bat eta ondoren nengoen ezkonduta, Espainiako lendakari, eta seme bat itxoiten zuten, eta aitabitxia Lopez izan behar zen.
29 Noviembre 2006 | 12:48 PM